5 thoughts on “Dodir svile

  1. Za mene je Balašević možda pre pesnik nego pisac, pesnička duša u najpozitivnijem smislu reči, jer je i njegova proza toliko protkana liričnošću. Ima sopstveni, prepoznatljivi izraz, njegove pesme se mogu komotno i bez muzike, sa papira, čitati i u njima je moguće uživati kao u bilo kojoj “običnoj” poeziji – stoga se ne bih složila sa uobičajenom konstatacijom da je samo tekstopisac, iako je i ovo tek jedan subjektivni stav.
    U tom smislu, knjiga “Dodir svile” je najbolji primer i ja je svima prep

  2. ”Postoji jedan pesnik među muzičarima kojeg kritika nerado uvršćuje među pesnike. A i kako bi kad je njegova poezija dodir svile, a bogatstvo svile oseća se samo na nežnoj koži.”
    Ovo su pjesme s kojima se živi, odrasta i umire. Balašević je moj najdraži ‘stihoklepac i tamburaš’ ..

  3. I gave 4 stars to this book, 5 for the lyrics of the best songs of Đorđe Balašević(I would give 10 stars if I could), and 3 for the comments between the lyrics.

    “Pišući pesme uvek sam gledao u nebo, čičkao stihove sa oblacima, pticama i zvezdama, a negde duboko pod zemljom, sa tri planine na leđima, neki Dobri Divovi su slušali pijanu ispovest Vase Ladačkog, žalili za nesretnim Stevom Čenejcem i čekali da Protina Kći promakne lavirintom hodnika, rasipajući latice krina kao dijamante za sobom…”

Leave a Reply