5 thoughts on “உடையார், #6 [Udayar]

  1. அருணமொழி எனறதுமே பொனனியின செலவன நினைவு வருவதை தடுககவே முடியாது. நானும அபபடிததான உடையாரை ஆரமபிககுமபோது ஒவவொனறையும பொனனியின செலவனோடு ஒபபிடடுக கொணடேயிருநதேன. ஒவவொரு பாகம முடியுமபோதும பொனனியின செலவன சிறிது சிறிதாக நமமை விடடு விலகி உடையார மனதிறகுள ஏறி அமர ஆரமபிததது. தஞசை பெரிய கோவிலை நாமும உடன கடடியது போனற ஒரு உணரவைக கூட கொடுககும. கோவில கடடுவதை மையமாக வைதது அனறைய கலாசசார வளரசசியையும, மனதிரகளின மனபபோககையும மிக அழகாக விவரிதது இருககிறார. முதல பாகததை படிதது முடிததபோது எததனையோ சநதேகஙகள எழுநதன. இபபொழுது அவ

  2. ஒரு பிரமமாணடமான வரலாறறுப புதினம படிதத உணரவு.

    இராஜராஜ சோழனின வாழககையில பஙகு கொணடது போல ஒரு எணணம.
    புததகததைக கையில எடுதத பொழுது, “சிறப சாஸதிரம மேலோஙகி இருககும. அநத பிரமமாணடமான கோயிலை எபபடி எழுபபினான எனபதறகான திடடஙகள தலை காடடும ” எனறு எணணியே படிககத தொடஙகினேன. ஆனால படிககபபடிகக, ” ஒரு கோயில கடடுவதை விளகக, சிறப சாததிரஙகளும திடட சூததிரஙகளும மடடுமே முககியம இலலை. அதைக கடடுபவனின மனம படுகினற உளைசசல , எதிரபபடும தடைகள, அநதக காலகடடததில நிகழும சமபவஙகள அனைததுமே இதில மிகபபெரிய பஙகு கொளகினறன ” எனபது புரிநதது.

    “கடட

  3. Very good writing, however I was disappointed at certain sections of the book where the author could have done better. The purpose of King Rajaraja in the entire novel is to build the temple. And the culmination of that task – the Kumbabhishekam – was described as something like an ordinary event. It would have been a grand festival, also many characters are missing at the right moment and even from the novel altogether – like Karuvuraar, Siraalan etc. Also the crowning of Rajendra Cholan as the

  4. These are Selvaraghavan’s words about Thiru ‘Balakumaran’…”The only writer I felt so passionate about is the one and only Balakumaran. He writes emotions not novels. Epics.”. I realized it once again when I read final phase of this great novel.My five months journey with this sensation finally came to end today. Some kind of void feeling invaded me while I finished it.That same was with me feel when my inspiration “Sachin” gave his farewell speech at cricket field.Both are very emotional feel

  5. I would never regard this whole series as a history or as a story about how big temple is built. Its much more than that. The core of this book as I understood, “தான எனறு மறநது அவன தாள பணிவதறகும அவனருள வேணடும”.

Leave a Reply